اين جمله مىتواند هم اشاره به « زينتهاى جسمانى » باشد كه شامل پوشيدن لباسهاى مرتب و پاك و تميز ، و شانه زدن موها ، و به كار بردن عطر و مانند آن مىشود ، و هم شامل « زينتهاى معنوى » ، يعنى صفات انسانى و ملكات اخلاقى و پاكى نيت و اخلاص . و اگر مىبينيم در بعضى از روايات اسلامى تنها اشاره به لباس خوب يا شانه كردن موها شده ، و يا اگر مىبينيم تنها سخن از مراسم نماز عيد و نماز جمعه به ميان آمده است ، دليل بر انحصار نيست بلكه هدف بيان مصداقهاى روشن است ( 1 ) . و همچنين اگر مىبينيم كه در بعضى ديگر از روايات ، زينت به معنى رهبران و پيشوايان شايسته تفسير شده ( 2 ) دليل بر وسعت مفهوم آيه است كه همه زينتهاى ظاهرى و باطنى را در بر مىگيرد . گرچه اين حكم مربوط به تمام فرزندان آدم در هر زمان است ، ولى ضمنا نكوهشى است از عمل زشت جمعى از اعراب در زمان جاهليت كه به هنگام آمدن به مسجد الحرام و طواف خانه خدا كاملا عريان و برهنه مىشدند ، و هم اندرزى است به آنها كه به هنگام نماز و يا رفتن به مساجد لباسهاى كثيف و مندرس و يا لباسهاى مخصوص منزل را در تن مىكنند و در مراسم عبادت خدا به همان هيئت شركت مىنمايند ، كه متاسفانه هم اكنون نيز در ميان جمعى از بىخبران مسلمانان معمول و متداول است ، در حالى كه طبق آيه فوق و رواياتى كه در اين زمينه وارد شده است دستور داريم بهترين لباسهاى خود را به هنگام شركت در مساجد بپوشيم . در جمله بعد اشاره به مواهب ديگر يعنى خوردنيها و آشاميدنيهاى پاك و پاكيزه مىكند و مىگويد از آنها « بخوريد و بنوشيد » ( * ( وَكُلُوا وَاشْرَبُوا ) * ) .

--> ( 1 ) و ( 2 ) براى اطلاع از اين اخبار به تفسير برهان جلد دوم صفحه 9 و 10 و تفسير نور الثقلين جلد دوم صفحه 18 و 19 مراجعه فرمائيد .